آنگاه

9.6

شبیه گالری‌های تهران احوالات نگارخانه‌های شهرستانی

در یکم بهمن ۱۳۴۲ مجله‌ی «بورس» در شماره‌ی شش خود ترجمه‌ی مقاله‌ای را در باب مدح خرید آثار نقاشی منتشر کرد که در بخشی از آن آمده بود : «در شهرستانها و پاریس‌ گالری‌های‌ متعددی وجود دارد ولی انسان‌چرا مستقیما از خود نقاش خرید نکند؟ امروزه قیمت هیچ‌چیز‌ نه‌ اشیا‌،نه املاک و نه مـنازل بـه‌هیچ‌وجه مثل قیمت تابلوهای نقاشی ترقی نکرده است.» این مقاله خیلی خوانده و جدی گرفته نشد . چون در ایران فقط ۳ گالری وجود داشت ، دو عدد در تهران و یکی نه چندان جدی در شهرستان . اما ۵۰ سال بعد در دهه ۹۰ تعداد گالری‌های تهران به بیش از ۲۰۰ و شهرستان به  ۳۰۰ گالری افزایش یافت. آیا این بار توجه به تاکیدات مقاله روبر کریساک توانست موجب رشد کمی نگارخانه‌ها شود؟ در اینجا نگاهی می‌اندازیم به کارزار گالری‌های تهران و شهرستان، میان پایتخت و ولایات.
59%

گالری با کارکرد مضاعف گونه‌شناسی گالری در ایران

تا قبل از پیدایش گالری در ایران، انستیتوهای خارجی، انجمن‌های فرهنگی ایران و سایر کشورها و اماکنی که افراد گرد هم جمع می‌شدند، تنها محل‌های ارائه و به نمایش گذاشتن آثار هنری بود. در آن زمان در مکان‌هایی مانند قهوه‌خانه‌ها اموری نظیر اطلاع‌رسانی، نشر افکار و اخبار اجتماعی، اقتصادی و حتی سیاسی و نیز سرگرمی‌هایی چون مدیحه‌سرایی، نقالی و شاهنامه‌خوانی نیز جریان داشت. با آشنایی بیشتر هنرمندان با الزامات تخصصی نمایش آثار هنری، که سفر به کشورهای غربی مهم‌ترین دلیلش بود، این قشر از جامعه به کمبود این امکانات پی می‌برد و اولین گالری در تهران و سپس گالری‌های دیگر تأسیس می‌شود. اگر پیدایش...
0

نکته‌های راهیابی آثار هنرمندان به گالری‌ها

به‌عنوان یک هنرمند پیدا کردن جایگاه خود در دنیای هنر، به‌دلیل رقابت زیاد بر سر فضاهای محدود برای نمایش آثار، کار ساده‌ای نیست. از طرفی حضور در گالری‌ها گام مهمی برای فروش آثار هنری محسوب می‌شود. تا به حال فکر کرده‌اید که چگونه یک گالری هنرمند دل‌خواه خود را انتخاب می‌کند؟ در ادامه به برخی از دیدگاه‌های گالری‌داران دربار‌ه‌ی انتخاب هنرمندان برای نمایش آثار آن‌ها اشاره می‌شود. اینکه گالری‌داران چه نیازهایی دارند، چه انتظاراتی دارند و در رابطه‌ی هنرمند/گالری چه تعهداتی را ضروری می‌دانند؟ حمید ششجوانی

شماره ششم آنگاه منتشر شد شیراز ؛ شهر گفت‌وگو

شماره ششم مجله «آنگاه» با موضوع شیراز؛ شهر گفت‌وگو منتشر شد. شماره ششم مجله «آنگاه» به شهر شیراز ، شهر حافظ و سعدی و ملک سلیمان اختصاص دارد. علی امیر ریاحی، در سرمقاله این شماره نوشته: «این دوگانه‌ی پیچیده‌ی شهر و مردم، که شباهت زیادی دارد به دوگانه‌ی فرم و محتوا، مجال محیایی‌ست برای کَندن و کاویدن؛ این‌که حدودا مرز میان شهر و ساکنش کجاها تمام و کجاها آغاز می‌شود، این‌که چطور و چقدر و کجاها به هم عطر و طعم و رنگ می‌دهند.همین وسوسه‌ها بود، لابد، که آنگاهیان را به فکر انداخت کرانه‌ی کنجکاوی‌هاشان را تا حریم یک شهر ببرند و چنین کندوکاوی را موضوع پرونده کنند.

وقتی که سراغ پرتره‎ها می‎روم… یادی از نمایشگاه پرتره‎های احمد شاملو در گفت‌وگو با بهزاد شیشه‎گران

علیرضا یزدانی - بهزاد شیشه‌گران ازجمله هنرمندانی است که با تکیه بر حساسیت‌های اجتماعی‌ای که دارد، نمایشگاه‌هایی با موضوع پرتره‌های جهان پهلوان تختی و همچنین احمد شاملو در سال‌های 1368 و 1379 برگزار کرده است و همین‌طور ده‌ها پرتره از شخصیت‌های فرهنگی، هنری و سیاسی ایران و جهان در پنج دهه‌ی گذشته بخشی از فعالیت‌های هنری‌اش بوده است. در ادامه خلاصه‌ای از یک گفت‌و‌گو را می‌خوانید که در شهریور 1396 با این هنرمند انجام داده‌ام.